معرفی کتاب نمایشنامۀ فرانسوی C Est Beau

کتاب نمایشنامۀ فرانسوی C Est Beau

ناتالی ساروت زیباست «گرم مان شده است و ترسیده ایم، چرا که احساس می کنیم که این بسته بودن معنائی توهین آمیز و نیز شکل و شمایل یک بی اعتنائی مشمئز کننده و یک جنبۀ تهدیدآمیز و البته آب‌زیرکاهانه دارد: کارهایی که مردمان آن محل بر سر هر فرد سرشناسی می آورند تا تحقیرشان کنند. با این رفتارهایشان سایرین را هم یکدست و فرومایه می‌کنند، همه چیزشان را، همه چیزهایی که به زندگی این سایرین بها می‌بخشد. آدم از گفتن حرف‌های یاوه در مقابل ایشان احساس خجالت می کند... میل دارند که از  زیر ارتباط با ایشان شانه خالی کنند و یا خودشان را مصون نگه دارند ، نباید که این آدم ها را تحریک کرد، نباید که نزدیک بشوند و آخرش اینکه تنها باید به آنها فکر کرد... چه چیزهولناک و ترسناکی... اصلا برای چه باید صحبت از این چیزها بکنیم ؟ از سر شرم و حیا و یا صرفاً از سر ادب و نزاکت هم که شده کسی حرفشان را نمی زند. » «- آه می بینی چطور گول خوریدم . چقدر شناخت ما از بچه های خودمان ناقص و ناکافی است ...

• بله، درسته . اما آنها را کمتر از سایرین می شناسیم ...
• او به هیچ وجه متنفر نبود ...
• خودت هم می بینی که او دوست دارد ...
• آخرش این فعل « دوست دارد » شاید کلمه مناسبی برای بیان این مطلب نیست .
• عرض پوزش ... ما خیلی ناشی هستیم ...
• خب ...میخواسم بگم که...
• پدرت درست همین الان بود که این نقش برجسته را به من نشان داد ... تو هم اگر دوست داشته باشی می توانی نگاهش کنی البته به شرطی که صحبتش را پیش کسی نکنی ...»

اگر شما هم علاقه‌مند به خرید اینترنتی کتاب نمایشنامه C'est beau هستید، می‌توانید از طریق همین صفحه نسبت به ثبت سفارش و تهیه آن اقدام کنید.

خلاصه کتاب C'est beau

رابطه زناشوئی پدر و مادری در زیر نگاه طعنه آمیز فرزندشان  از هم گسسته می شود. صرفاً تنها این فرزند مانع از تحسین آزادانه اثری می شود که ایشان در سر می پرورانند : گفتن جمله ی  "زیبا است"  آنهم در مقابل نگاه خصمانه­ی پسری که والدینش را زمین گیر می کند، کاری  غیرممکن است.  این وضعیت تحت تاثیر حوادث ماه می 68، خواندن کمیک استریپ هائی بر علیه موزه ها رخ داده است ؟ یا در نتیجه حس سلطه ناپذیری پدید آمده است ؟ گناه والدین در اینجا ابعاد بسیار زیادی پیدا می کند. بنابراین، این قطعه نمایشی خود تصویری از جست‌وجوی همیشگی نویسنده را به نمایش می‌گذارد: شی ء، کودک، همسر، جست‌وجویی که هرگز پایان نمی‌یابد. ما به خاطر داشتن خواسته ای مانند پیدا کردن چیزی مجازات شدیم که ساده ترین کلمات آن را در دل خود پنهان می کنند. بنابراین این اثر طنز، قضاوت زیبایی شناختی سه شخصیت را به سخره می گیرد. اما نمایشی مسخره در مورد زبان مایه پنهان ماندن بعد درام گونه و دلخراش موجود در مطالبی غیر قابل گفتن ، در گفتمان های نزاع‌گونه، در زبان به عنوان یک ابزار خیانت می شود.