معرفی رمان فرانسوی Pour Que Tu Ne Te Perdes Pas Dans Le Quartier

رمان فرانسوی Pour Que Tu Ne Te Perdes Pas Dans Le Quartier

پاتریک مودیانو: تا در محله گم نشوی «در زمان‌ بروز بلایای طبیعی و یا اوج گرفتن زوال اخلاقی، من تنها با توسل به یک راه؛ یعنی خیره شدن به یک نقطه‌ای سعی در حفظ تعادل روحی روانی خود می‌کردم. می‌توانید نگاه‌تان را به ساقۀ یک علف، یک درخت، گلبرگ‌های یک گل متوقف نگه دارید، انگار که  به یک حلقۀ نجات غریق چنگ زده باشید. این افسون موجود در پس شیشۀ پنجره هم مایۀ اطمینان خاطری برای او می‌شد. علی‌رغم آن که ساعت نزدیک به یازده شب بود، ولی حضور آرام و بی‌صدایم مایۀ قوت قلبی برای او بود.» «او شهامت داخل شدن به خانه را در خود نداشت. ترجیح می‌داد که در نگاه آن زن کماکان در حد یکی از همان مکان هایی  باشد که به وجودش انس گرفته‌اید و گاهی آنان را در عالم رویاهایتان می ببینید: «این مکان‌ها با آنکه ظاهر یکسانی دارند، اما هر کدام رنگ‌وبوی یک چیز عجیب‌‌وغریبی را به خود گرفته‌اند. مانند وجود یک حجاب و یا یک نور خیلی تند و زننده؟ در این رویاها هم با کسانی برخورد می‌کنید که محبوب شما هستند و البته خود  می‌دانید که مرده‌اند. اگر هم رو به آن‌ها حرف‌هایی را به زبان می‌آورید، صدالبته آن‌ها صدای شما را نخواهند شنید.» داراگان پرسید: از بچه چه خبر؟ خبری از او دارید؟ دائم این پرسش را از خود دارم که واقعاً چی به سرش آمده... شروع زندگی‌اش عجب عجیب‌وغریب شد به‌طور حتم در مدرسه‌ای ثبت نامش کرده‌اند. بله. در همان مدرسۀ فوره در خیابان بوورون. یادم هست که دست خطی برای موجه کردن غیبت سرماخوردگی اش نوشته بودم. شاید بشود در آن مدرسۀ فورِه رد و اثری از گذرش به این محل را پیدا کرد… متاسفانه این‌طور نیست. دو سالی از تخریب کردن آن مدرسه می‌گذرد. خاطرتان هست که آن مدرسه کوچکی بود

خلاصۀ کتاب Pour que tu ne te perdes pas dans le quartier

برندۀ جایزه نوبل 2014 در این رمان، پاتریک مویانو زندگی نویسنده‌ای به نام ژآن داراگان را به تصویر می‌کشد. در این رمان، ژان داراگان یک تماس تلفنی ناشناسی را دریافت می‌کنند که از او می‌خواهد تا بیاد و دفترچه یادداشتش را پس بدهد. هر دو نفرشان با هم قرار ملاقاتی می‌گذارند، اما آن مرد ناشناس و اشخاص همراه وی مایۀ برانگیخته‌شدن حس اضطرابی در وجود راوی این داستان می‌شوند. راوی داستان حس و حالی اضطرابی شبیه به اضطراب‌های یک کودک را تجربه می‌کند. آنگاه کار یک بازپرسی آغاز می‌شود. در این کتاب شاهد ظهور و بروز هنر داستان پردازی مودیانو بر اساس بازسازی حافظه هستیم. در طی این بازسازی حافظه، منظره‌هایی از شهر پاریس زمان اشغال نمایان می‌شود که در جای دیگری ثبت‌وضبط نشده‌اند.